ผุ้คนสมัยนี้ชอบทำบุญ แต่กลับไร้น้ำใจ

   เรื่องนี้เขียนได้ดีมาก

คนเรามีจุดประสงในการทำบุญ แตกต่างกันออกไป บางคนชอบทำบุญเพื่อหวังให้ชีวิตตนเองดีขึ้นมา

แล้วคุณคิดว่าจุดประสงค์ของการทำบุญจริงๆคืออะไรเรื่องนี้เป็นข้อธรรมของ พระไพศาล วิสาโล กระผมได้รวบรวมมาไว้ให้ท่านผู้อ่านลองพิจารณากันดูครับ

        ต้องเข้าใจให้ถูกต้องก่อนนะครับ ว่าการทำบุญ จุดประสงค์หลักๆคืออะไร  หากไม่เข้าใจให้ถูกต้องแล้วละก็ จะมามัวแต่ สร้างวัด สร้างหอระฆัง กันอยู่เพื่อ ปราถนาภพหน้าจะได้เป็นเทวดาบ้าง หากเกิดเป็นมนุษย์บ้าง ก็อยากจะเป็นคนร่ำรวย แบบนี้ท่านเรียกว่าการทำบุญ เพื่อหวังผล 

       ซึ่งในปัจจุบัน คนประเภทนี้มีจำนวนมาก คือมุ่งแต่ทำบุญกับวัด แต่ไม่มีน้ำใจให้กับเพื่อนมนุษย์ ไม่มีน้ำใจกับสัตว์ ไม่มีเมตตาจิตอย่างแท้จริง จึงเกิดเหตูการณ์ ชอบทำบุญ แต่ไรซึ่งน้ำใจเกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง

       ถ้าหาก มีเมตตาจิตที่แท้จริงแล้วนั้นต้องพร้อมที่จะช่วยเหลือ ทุกๆคนไม่ว่าจะเป็นพระ เพื่อนมนุษย์ด้วยกัน แม้กระทั่งสัตว์ เพราะแท้จริงแล้วการทำบุญ คือการทำให้จิตใจเรา พร้อมที่จะให้ทานอยูเสมอ ตลอดเวลา รู้จักให้รูจักแบ่งปัน ฝึกการเป็นผู้ให้แบบนี้ถึงเรียกได้ว่าบุญ

       คุณนายแก้ว เธอเป็นเจ้าของ รร เเห่งหนึ่งเธอชอบทำบุณเป็นเจ้าภาพทอดผ้าป่ากฐินอยู่บ่อยครั้ง

เวลาใครบอกบุญสร้างโบสถ์ เธอไม่เคยปฎิเสธเลยเธอภูมิใจมาก ที่เธอได้ถวานเงินนับแสนบาท สร้างหอระฆังวัดข้างๆโรงเรียน

    อยู่มาวันหนึ่งเธอทราบว่ามีเด็กนักเรียนคนหนึ่ง ไม่มีเงินจ่ายค่าเล่าเรียน และค้างค่าเทอมมา2เทอมแล้ว เธอจึงไม่ลังเล ไล่เด็กนักเรียนคนนั้นออกทันที

     สายใจพาป้าวัย 70 ปีไปทำบุญถวายภัตตาหารที่วัดแห่งหนึ่ง ซึ่งเจ้าอาวาสเป็นที่ศรัทธาของผู้คนมากมีคนมาทำบุญ เนื่องแน่น จนลานจอดรถเต็มหมด

    เมื่อได้เวลาพระฉันภัตตาหาร ผู้คนก็กลับออกมา สายใจ ก็พาหญิงชราเดินออกมาเพื่อรอรถประจำทาง  ระหว่างทาง 3 กิโลเมตรนั้นไม่มีใครจอดรถรับสายใจและป้าของเธอแม้แต่คันเดียว เหตุการณ์ในลักษณะนี้ มิใช่เป็นเรื่องแปลกประหลาดอะไร ในสังคมปัจจุบัน ซึ่งชอบทำบุญแต่ไร้น้ำใจ พบเห็นได้ทั่วไปในสังคมปัจจุบัน

ทำให้เกิดคำถามขึ้นมาว่า เรานับถือศาสนากันอย่างไร เหตุใดจึงมีเหตุการณ์การเหล่านี้เกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง    หากสังเกตูดีๆจะพบว่าการทำบุญของคนสมัยนี้นั้น จะทำกับสิ่งซึ่งอยู่สูงกว่าตน เพราะว่าเราเชื่อกันว่าสิ่งสูงส่งเหล่านั้นจะบรรดาน ความสุข

โชคลาภ ให้กับเรา แต่สิ่งซึ่งอยู่ตำ่กว่าเรา สามเณร ชี พรามห์ สัตว์ ที่ลำบาก เรากลับละเลย

      ดั้งนั้นยิ่งทำบุญแบบนี้ก็ยิ่งเห็นแก่ตัว มากขึ้นเพราะทำบุญด้วย จิตใจที่ไม่เป็นบุญ หวังแต่จะได้คืนมามากกว่า ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการทำบุญแบบนี้จะได้บุญน้อยลง

พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่า ทานที่มีอานิสงค์ไม่มาก คือทานที่ให้ด้วยใจที่มีเยื่อใย หวังสั่งสมบุญ หรือหวังเสวยสุขในภพหน้า ถ้าผู้ที่ทำบุญยังมีจิตใจแบบนี้อยู่ อานิสงค์ก็จะได้ไม่มากเท่าที่ควร

การทำบุญโดยไม่หวังผลของบุญจึงเป็นการ ทำบุญที่ถูกต้อง 

ที่มา พระไพสาร วิสาโล

อตฺตตฺถปัญฺญา อสุจี มนุสฺสา     :     มนุษย์ผู้เห็นแก่ประโยชน์ตน เป็นคนไม่สะอาด